من با آن چه می گویی مخالفم، ولی تا پای جان ایستاده ام تا تو بتوانی آزادانه حرفت را بزنی. ولتر نقطه، سر خط !
X
تبلیغات
رایتل
نقطه، سر خط !
یادداشت های مهرنوش نجفی راغب 
قالب وبلاگ
پیوندها

اجلاس «مجمع زنان عضو شوراها» که روز جمعه در زاهدان برگزار شد شاید از جهاتی متفاوت  از سایر اجلاس ها بود. حوادث اخیر در این استان و بازداشت عبدالمالک ریگی و فضای امنیتی شهر، تاثیرگذار بود و حتی مباحثی که در این اجلاس از سوی برخی از مسئولان شهر به عنوان مشکلات خاص زنان منطقه عنوان شد جای بحث و کار زیاد داشت و دارد. مباحثی که بعضا به شدت تکان دهنده اند.

ازمهمان نوازی زاهدانی های عزیز که  بگذریم و حقیقتا زحمت زیادی کشیدند از اجلاس بگویم. بعد از سخنرانی خانم زیرکی عضو محترم شورای شهر زاهدان، مسئول امور سرپرستی دادگستری استان به بیان مسایل و مشکلات خاص منطقه پرداخت که حقیقتا  نگران کننده بود.

مهم ترین مشکلات زنان استان سیستان و بلوچستان که در اجلاس عنوان شد عبارت بود از: ازدواج زنان و دختران سیستانی و بلوچستانی با اتباع بیگانه (عموما اتباع افغانی)، ازدواج های اجباری و عموما در سنین پایین، ضرب و شتم زنان در خانواده (عمدتا به طور حاد)، ازدواج دختران کم سن با مردان سالمند، ازدواج ها و طلاق های غیرقانونی و ثبت ننمودن ازدواج های دایم. که این مشکلات هم مربوط به زنان اهل تسنن است و هم اهل تشیع.

طبق صحبت های مسئول امور سرپرستی و خانواده دادگستری استان، به طور متوسط روزانه بین 30 تا 40 زن به دادگستری به دلیل عدم ثبت ازدواج مراجعه می کنند. در سال 85 آماری گرفته شد که نشان می داد در این استان 46% از ازدواج ها ثبت نشده اند و حتی در منطقه ی کورین ( در شهرستان زاهدان) 100% ازدواج ها ثبت نشده بود. مشکل وقتی بیشتر می شد که مردی بیشتر از یک زن داشت که حتی مواردی که مردی 4 یا 5 زن  با 30 -35 فرزند داشت زیاد دیده می شد و هیچکدام از ازدواجها هم ثبت نشده بودند.مشکل دیگر مواقعی بود که زنی ازدواج کرده بود و با 6 یا 7 فرزند، شوهر فوت کرده و ازدواج هم ثبت نشده بود. این مسئول توضیح داد که در این راستا  طرحی اجرا شد به منظور ارایه راهکارهای تشویقی جهت ثبت ازدواج.  محله به محله و منطقه به منطقه و شهر به شهر برای ثبت ازدواج ها حضور یافتند که با این طرح در سال 88 آمار ازدواج های ثبت نشده تقریبا به نصف رسید و اکنون 22% ازدواج ها با عدم ثبت روبرو هستند و یکی از موفقیت آمیزترین آن، همان منطقه کورین بود که امروز، ازدواج بدون ثبت ندارد.

ازدواج با اتباع افغانی از مشکلات دیگر زنان این استان است که بعضا با تهدید و اجبار صورت می گیرد. این زنان که عموما شوهران افغانی شان آنها را با چند بچه رها می کنند با مشکلات فراوانی روبرو هستند. اول آنکه تابعیت ایرانی خود را از دست می دهند (قانون مدنی ایران سیستم وحدت تابعیت زوجین را پذیرفته است، یعنی اگر زن ایرانی با مردی غیر ایرانی ازدواج کند، تابعیت خود را از دست داده و تابعیت شوهر را به دست می آورد مگر آنکه قانون متبوع شوهر، تابعیت ایرانی زن را بپذیرد و تابعیت خود را تحمیل نکند. در واقع سیستم استقلال تابعیت را پذیرفته باشد مانند فرانسه). دوم آنکه   فرزندان هم به تبعیت پدر، تابعیت غیر ایرانی را کسب می کنند و اجازه اقامت و تحصیل و ... را ندارند. یعنی حتی اگر ازدواج زن با مرد غیر ایرانی، قانونی صورت نگرفته و زن هنوز تابعیت ایرانی را داشته باشد ولی فرزندان به تبعیت از مرد تابعیت پدر را کسب می کنند نه تابعیت ایران را و باید ایران را ترک کنند. بنا بر آمار اعلام شده در این اجلاس، 5000 فرزند با مادر ایرانی و پدر غیر ایرانی وجود دارند که  نیمه سال از مدارس  اخراج شده و از تحصیل محروم شده اند که آمار تکان دهنده ای است.

گذشته از فقر مالی که در این استان به شدت زنانه است (عمدتا به دلایلی که پیش از این ذکر شد) فقرِ فرهنگی، مشکل دیگری است. تلاش برای تحصیل دختران و آموزش آنان. که به طور نمونه عنوان شد در همان منطقه کورین یک مدرسه شبانه روزی برای دختران ساخته شد اما خانواده ها حاضر به پذیرش تحصیل دختران خود نبودند و خانم مدیر مدرسه که خود از اهالی منطقه است  با شهامت  و به زور، دختران را از خانه ها برای درس خواندن و نشستن در کلاس درس می برد.

مشکلات دیگری نیز عنوان شد مثلا تعصب  برای داشتن فرزند پسر که به نظرم این یک مورد مربوط به قشر خاصی نیست و بعضا اینجانب متاسفانه  بسیار شاهد این تعصب دوره جاهلی  حتی در قشر تحصیلکرده و توانگر در شهرهای کوچک و بزرگ و پایتخت  نیز بوده ام. سایر مسایل نیز مشترکات زیادی داشت با سایر مناطق کشور.

در این جلسه، پیشنهاد دادم که کارگروهی تشکیل شود و مثلا در خصوص ازدواج زنان با اتباع بیگانه و مشکلات فرزندانِ مادر ایرانی که با توجه به قانون  فعلی نمی توانند تابعیت مادر خود را به دست آورند بررسی کارشناسانه شود. البته این موارد، موضوعات جدیدی نیست که تازه به آن پی برده باشیم بلکه سال هاست وجود دارد و مطرح شده است اما این مجمع می تواند با ارایه و پیشنهاد طرحی  قانونی  و رایزنی تک تک اعضای شوراها با نمایندگان مجلس، بالاخره به این مشکل حاد، شاید سرانجامی دهد. این مشکل شامل سایر استان های مرزی از جمله خراسان ها، کردستان، ایلام، کرمانشاه و خوزستان نیز می شود( در این رابطه خانم غیور، عضو شورای شهر مشهد توضیح دادند که این موضوع از مشکلات حاد در آنجا نیز به حساب می آید). ضمن آنکه در خصوص عدم ثبت ازدواج ها و مشکلات آن که البته به نوعی در لایحه حمایت از خانواده نیز آمده است می توان کار کرد. حتی برای بررسی لایحه حمایت از خانواده که الان در کمیسیون قضایی مجلس مطرح است نیز می توان کار کرد. اگرچه برای بررسی لایحه حمایت از خانواده کمی دیر است ولی به نظرم  باز هم  با این کمیِ وقت، تشکیل کمیته ای برای بررسی ایرادات این لایحه و تدوین پیشنهادات مجمع  که هرچه سریع تر و قبل از طرح لایحه در صحن مجلس، پیشنهادات اصلاحیِ مجمع زنان عضو شورا را به مجلس ارایه نماید می تواند مفید باشد. خانم دکتر آباد (عضو شورای شهر تهران و رییس مجمع) پیشنهادات را پذیرفت و با موافقت سایر اعضا قرار شد هرچه سریع تر این کمیته تشکیل شود.

در پُستِ بعدی، فارغ از بحث اجلاس، باز هم از این منطقه خواهم نوشت. از سیستانی ها و بلوچ هایی که شیعه و سنی در کنار هم زندگی می کنند، میان آنها رفتم و با وجودِ نا امنی هایی که همیشه از این منطقه می شنویم، خواهم گفت از امنیتی که در کنار آنها احساس می کردم.

[ چهارشنبه 26 اسفند 1388 ] [ 06:58 ب.ظ ] [ مهرنوش نجفی راغب ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره ی من

متولد 14 بهمن 1357 / کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، وکیل پایه یک دادگستری، / «چون با نا اهل سخن گویی،سیلی خوری و سخنی که فهم نکنند بر کُفر و دیگر چیزها حمل کنند و هزار چیز از اینجا تولد کند.» سهروردی / ایمیل: mnajafiragheb@gmail.com
بایگانی یادداشت ها
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 568360

  • بازی آنلاین
  • مرکز فروش
  • کارت شارژ همراه اول